Friday 29 Mangshir, 2074 |
Menu

नागरिक शनिबार

republica-headerdiscount-subscribe1

istl

रिया बनिन् गिप्पी

  • आइतबार २९ बैशाख, २०७०
  • क्रान्ति पाण्डे
  • Be the first to comment!
(1 Vote)
रिया बनिन् गिप्पी

'जब म सानी थिँए मैले हिरोइन बन्ने सपना देख्थे। मलाई फिल्ममा हिरोइनको भूमिकाले सारै छुन्थ्यो। तर जब म अलि ठूली हुँदै गएँ मलाई यो मूर्खता शिवाय केही लागेन र शिक्षिका बन्ने अठोट गरेँ। स्कुले जीवनले मलाई साह्रै छुन्छ किनकी म आफू नै स्कुले जीवन बिताइराखेकी छु', केही दिन पहिलेको एक अर्न्तवार्तामा उनले भनिन्

nepali-patro-june
आजभोली बलिउडमा उनकै चर्चा परिचर्चा छ। नहोस् पनि किनकरन जोहर निर्मित फिल्म 'गिप्पी'मा उनले मुख्य भूमिका खेलेकी छिन्। जोहर निर्मित यो पहिलो बालबालिका केन्द्रित फिल्म हो।

हो उनी हुन् १४ वर्षीया रिया भिज। भारतको दिल्लीमा बस्दै आएकी उनी त्यहीँको माटेर डेई नामको स्कुलमा पढ्छिन्। उनकी आमाले एक एनजीओ चलाउँछिन् भने बुबा व्यापारी हुन्।

फिल्म गिप्पीको ट्र्रेलर रिलिज भएसँगै रियालाई खोजी निति गर्नेको संख्या पनि बढ्दै गएको छ। उनलाई ट्वीटरमा पछ्याउनेहरूको संख्या दिनानुदिन बढिरहेको छ।

गिप्पीको कथा सोनम नैरले लेखेकी हुन्। फिल्ममा मोटोपना घटाउन डाइटिंग गर्न नमान्ने १३ वर्षे केटी गुरप्रीत कौर (गिप्पी)को कथा छ। मोटो भएकै कारण साथीहरूबाट नरूचाइएकी निराश केटीको रूपमा रियाले गिप्पीको भूमिका खेलेकी छिन्। फिल्ममा किशोरावस्थामा आउने मानसिक र शारिरिक परिवर्तनलाई प्रस्तुत गरिएको छ। साथै किशोरावस्थामा पुगेका छोराछोरी आफ्ना बाबु आमासँग किन निराश हुन्छन् भन्ने कुरालाई फिल्ममा विनोदपूर्ण सरस शैलीमा उतारीएको छ। फिल्ममा रियालाई साथ दिन तहा शाहदिव्या दत्तजयाती मोदी र पंकज धिर लगायतका कलाकारहरूले साथ दिएका छन्।

रिया फुर्सदको समयमा पियानो बजाउन र पेन्टिंग गर्न मन पराउँछिन्। आफूले फिल्म खेल्ने कुरा कहिल्यै नसोचेको बताउने उनले हातमा आएको कामलाई त्यत्तिकै छोड्न नहुने बताउँछिन्। फिल्म खेल्नु अगाडी कहिल्यै क्यामेरा फेस नगरेकी उनी फिल्मको अडिसन र सुटिंगका क्रममा नर्भस भएकी थिइन्। 'तर सुटिंग युनिटको रमाइलो वातावरणका कारण पछि आफैँ सम्हालिन्थे', उनले अर्न्तवार्तामा भनेकी छिन्।

रिया वास्तवमा लजालु स्वभावकी छिन्। पारिवारिक जमघटमा लजाउने उनले फिल्म खेलेकै कारण आफ्नो लजाउने बानी हटेको बताएकी छिन्। स्कुलमा उनका साथीहरू पनि बढेका छन्।

रियाले भविष्यमा डेन्टिस्ट बन्ने लक्ष्य राखेकी  छिन्। आफूलाई बलिउडको उति साह्रो ठूलो फ्यान नभएको बताएता पनि इमरान खानरणविर कपुरपरिणीती चोपारा र आलिया भाट उनका मनपर्ने कलाकार हुन्।

आफ्नो अगाडी शररिको तौल र आकारको प्रश्न तेर्साइँदा उनी नर्भस हुन्छिन्। तर फिल्मकी गिप्पी जस्तो साथीहरूबाट नरूचाइएकी भने छैनिन् उनी। रमाइलो कुरा त के भने उनको माटो शरिरकै कारण उनलाई साथीभाइहरूले जिस्क्याउने आँट नै गर्नसक्दैनन्।

फिल्म खेल्नु अगाडि उनलाई लागेको थियो फिल्म भनको रमाइलो खेल हो जहाँ कलाकारले आफ्नो नाच र हिँडाइको चाल देखाउँछन् र चर्चित पनि हुन्छन्। तर जब उनी आफैले फिल्ममा अभिनय गर्न पुगीन् उनले थाहा पाइन फिल्म खेल्नु चानचुने कुरा रहेनछ। यो फिल्म खेलेसँगै अरू राम्रा फिल्म पाएमा उनले अभिनय गर्ने बताएकी छिन्। 'तर त्यसले मेरो पढाइमा बाधा नपुर्‍याओस्', अर्न्तवार्तामा उनले भनेकी छिन्।

किशोरावस्थाकै कुरा गर्दा उनले यस समयमा सबैलाई सचेत हुन आग्रह गर्छिन्। 'यो उमेर भनेको पढाइमा आफै सजग हुने बेला हो। त्यसैले अभिभावकले ज्यादा प्रेसर दिनु हुँदैन। 'किशोरावस्थामा देखापर्ने मानसिक र शारीरिक परिवर्तनलाई सरल रूपमा हेर्नुपर्ने उनले सुझाउँछिन्। उनी आफ्नी आमा र दिदीलाई सबैभन्दा  नजिकको साथीका रूपमा लिन्छिन्।

एक्सन फिल्म मनपराउने रिया बास्केटबल खेल्न उत्तिकै रूचि राख्छिन्। फिल्मको पात्र अनुसार उनको अभिनय अत्यन्तै सुहाएको फिल्मकी लेखिका तथा निर्देशक सोनम नैरले बताएकी छिन्। उनको सुन्दर माटो शरिर र अभिनय हेर्न भने आगामी १० तारिखसम्म कुर्नैपर्ने हुन्छ।

एजेन्सीहरूको सहयोगमा 

Leave a comment

जिउ काँप्छ, मन पोल्छ

जिउ काँप्छ, मन पोल्छ

वैशाख १२ गतेको भूकम्पले सन्तोषी परियारको सिन्धुपाल्चोक लिसंखुस्थित घर भत्कायो। परकम्पले भक्तपुरमा बस्दै आएको डेरा पनि बाँकी रहेन। मजदुरी गरेर जीविका चलाउँदै आएकी उनी अहिले कमलविनायकस्थित भूकम्पपीडितको अस्थायी शिविरमा आश्रय...

डरैडरमा उपन्यास

परार साल रहरै रहरमा ‘आमाको मुटु' संस्मरण लेखे । लेख्न त लेखियो, कस्तो भयो होला भनेर एक प्रकारको धक लागिरह्यो। लजाउँदै जुगल भुर्तेल काकालाई देखाएँ। काकाले सोही रात एसएमएस पठाउनुभयो,...

दार्जिलिङको सरगम

दार्जिलिङको सरगम

आधुनिक नेपालको राजनीतिक नक्सालाई मेची–महाकाली नदीले छुट्याइदिएको छ। संगीत र साहित्यको मानचित्रबाट मेचीपारिको दार्जिलिङलाई मेटिदियो भने नेपाली सभ्यताको मानचित्र सग्लो हुँदैन। दार्जिलिङ र आसपासका भारतीय भूभागमा नेपाली जाति गएर बसेको इतिहास...

मुक्ति र सान्दाजुको महाभारत

मुक्ति र सान्दाजुको महाभारत

लाजिम्पाट, उत्तरढोकास्थित थिएटर भिलेज। बाँसले बनाइएका टहराहरूको एउटा सानो गाँउजस्तो लाग्छ। त्यहीँ छ, बाँसैले नै बनाइएको सत्यमोहन जोशी नाटकघर। सुन्दर देखिन्छन्, यसको छानामा उम्रेका मसिना झारपातहरू पनि।

डुंगा छैन रारामा

डुंगा छैन रारामा

देशकै ठूलो मुगुको रारा तालमा थोरै पर्यटक आइपुग्छन्। दुःख कष्ट सहेर सुन्दर तालमा जति आइपुग्छन्, ती खुसीले रमाउँछन्। छिनछिनमै रङ फेर्छ तालले। कहिले निलो, कहिले सेतो हुन्छ, आकाशको रङअनुसार तालको...

पुरस्कार

पुरस्कार

पारिजातलाई 'शिरीषको फूल' उपन्यासका लागि मदन पुरस्कार दिइएपछि त्यो पुरस्कार मूलतः शंकर लामिछानेको भूमिकाले पाएको हल्ला थियो। हुन पनि लामिछानेले त्यो पुस्तकमा निकै गतिलो र लामै भूमिका लेखेका थिए। उनले...

खानपिनको कूटनीति

खानपिनको कूटनीति

केदारभक्त माथेमालाई चिनाउनुपर्दा पूर्वप्रधानमन्त्री कृष्णप्रसाद भट्टराई भन्ने गर्थे, ‘सुब्बा आदिभक्तका नाति'। र, सुब्बा आदिभक्तको नाम लिनेबित्तिकै भट्टराई भन्थे, ‘उहाँ मलाई ‘जोनी वाकर' चिनाउने मानिस।' त्यही भएर होला, मद्यपानलाई ‘जातैले पाएको' भन्न...

बिरामी कुरुवाका कहर

बिरामी कुरुवाका कहर

काठमाडौं– बिरामी (पुरुष) छटपटाइरहेका छन्। बेडकै छेउ झोक्राइरहेकी कुरुवाको मलिन अनुहारमा पीडाका धर्सा सलबलाइरहेझैं देखिन्छन्। घरी बिरामीलाई सिरक ओडाइदिन्छिन्, घरी हातखुट्टा सुमसुम्याउँछिन् उनी। टिचिङ अस्पताल वार्ड, बेड नम्बर १७ को...